Getuigenissen, verhalen of anekdotes van ouders



Limmerik betekent voor ons:

Eerst een moeilijke stap.
Seppe brengen en dan de deur achter je dichtslaan.
Kort afscheid, korte pijn.
De autorit naar huis aanvatten, alleen.
De radio voluit en proberen de knop in je hoofd om te draaien.
Wetende dat Seppe in goede handen is, de best mogelijk zorgen krijgt van enthousiaste mensen en dat Seppe minder uit het afscheid maakt dan ikzelf.

Thuis gekomen kan dan de kwality-time beginnen.
Onze 3 andere kinderen mogen naar 'hotel' moeke en vake.
Dus tijd om eens samen als koppel (na 3 jaar) de deur uit te gaan: een restaurantje, de bioscoop, een pintje achteraf,...
En 's nachts toch nog vlug even naar de nachtdienst telefoneren hoe het al gegaan is met ons ventje.

's Anderendaags volop actie.
Met de 3 kinderen voorbereidingen treffen voor de verjaardagsfeestjes die we gepland hebben.
Tussen de voorbereidingen door dollen en fikfakken in de tuin.
We genieten en de tijd... die vliegt.
Feestje 1 kan beginnen. En zodra de kleuters de deur uit zijn, start het meidenfeestje.
Als we 's avonds met zijn allen in de sofa zakken, komen de verhalen bij onze kids los en genieten we er opnieuw van.
We beseffen dat het organiseren van dergelijke feestjes niet kan met onze kleine spruit thuis, het zou hem veel te druk zijn.
Wat zijn we dankbaar dat de Limmerik er is.
Nog even telefoneren hoe het met Seppe gaat, hij amuseert zich, dus kunnen we allen tevreden gaan slapen.

Zondag ochtend weer vroeg in de weer.
Mama heeft al de tijd voor het serveren van een uitgebreid ontbijt. Vers fruitsap, broodjes, yoghurt,...alles erop en eraan.
Onze kinderen genieten en vertellen nogmaals hun verhalen. Het is heerlijk en we zijn ontspannen.
Je voelt dat iedereen energie gekregen heeft van het afgelopen weekend.
En toch...ondanks de lachende gezichten, het genieten, ... kijkt iedereen enorm uit naar het moment dat onze kleine kapoen weer thuis is.
Bij het ophalen in de Limmerik zie ik in de eerste blik van Seppe 'mama ik ben hier niet anders geweest dan thuis, maar nu ben ik wel blij dat ik je zie'.
Met een goed gevoel, veel dankbaarheid, kusjes en knuffels voor onze kapoen keren we huiswaarts waar iedereen staat te popelen om Seppe te onthalen.

Dikke dank je wel Limmerik.
Seppe en familie
===============================================
Beste "Limmerik-team",

Elke keer als we naar jullie rijden beginnen te zenuwen bij iedereen van ons toe te slaan.
Hoe gaat deze keer het verblijf zijn? Gaat Jesse het leuk vinden? Wat als de canule
verstropt geraakt? Gaat hij niet ziek worden? Is er voldoende tijd voor hem?
Nemen we wel de juist beslissing?

En dan sta je voor de deur en begint bij iedereen van ons ons hartje nog sneller te slaan...

Onmiddellijk wordt er opengedaan door één jullie lieve mensen die ons super ontvangen en ons op ons gemak stellen. Het huis zelf straalt gezelligheid en rust uit.

En zo laten we Jesse elke keer weer vol vertrouwen achter. De dagelijkse telefoontjes, die jullie uitgebreid beantwoorden, geven ons een extra goed gevoel en houden ons op de hoogte hoe het met Jesse gaat.

De laatste dag van Jesse zijn verblijf kunnen we niet snel genoeg terug bij jullie zijn
om onze kleine spruit in onze armen te nemen. Maar wij hebben even kunnen bekomen en Jesse heeft een super tijd achter de rug:
- Bad met lichtjes en geluid
- Wandelingen in het bos
- Ritjes op het paard
- Eten aan de diertjes gaan geven
- Speeltuin
- Schilderen
- Dansen
-......

Zelfs bompa zou graag eens voor een paar dagen bij jullie op vakantie willen komen.

Achteraf kan je alle avonturen nogmaals nalezen en bekijken in een leuk verslagje
met de nodige foto's.

Limmerik-team jullie verrichten wonderen. Jullie staan klaar op momenten dat we
het echt nodig hebben en zorgen er telkens weer voor dat Jesse een super-tijd heeft.
Jullie doen dit op zo'n vakkundige, maar warme en lieve manier.

Een dikke dikke duim voor jullie!

Liefs, Jesse, Bavo & Marijke
===============================================
We hadden de foldertjes al zo vaak zien liggen...
in Gasthuisberg, via het dagverblijf, ...
Het woord "adempauze" viel ons daarbij direct op.

Marieke maakt al vijf jaar deel uit van ons leven. Een leven van veel opnames, veel mooie en dankbare momenten, maar ook veel mindere momenten.
Je leven wordt op een gegeven moment voor je geleefd en ademhalen wordt een moeilijke opgave. Je staat op en moet jezelf eraan herinneren wat het is om gewoon adem te halen, want doorheen de pijn en het verdriet stokt adem regelmatig.

Een gegeven moment zag de neurologe van Gasthuisberg dat het voor ons ouders na een opname van 6 maanden epilepsiestrijden teveel werd.
We waren moe, onze adem was op.

Marieke werd opgenomen in Pulderbos om te bekomen van de vele medicatieaanpassingen. Het was moeilijk om haar los te laten. Marieke is er altijd al geweest en wij waren er altijd voor haar. Dat hadden we haar beloofd, na haar geboorte, vlak na haar diagnose, vijf jaar geleden.
Het kon niet anders...

Nu, achteraf bekeken hebben we alleen maar spijt dat we niet eerder aangeklopt hadden. Ze werd er geweldig opgevolgd, het team rond haar was ongelooflijk. Ze heeft het er prima naar haar zin gehad. We kregen er antwoord op vele van onze vragen. Marieke kon herbronnen en bekomen van de ziekenhuisopnames. En ook ons gezin kon bekomen.
Om de overgang naar het dagverblijf terug in te passen kon ze ook nog een week naar Limmerik.

We konden zo voorzichtig ervaren wat die adempauze was. En ook hier vonden we hetzelfde enthousiasme, dezelfde warmte. Het gaf ons vertrouwen de samenwerking tussen Pulderbos en Limmerik. Vertrouwen dat we nodig hadden om er eens als koppel op uit te trekken. Eerst nog voorzichtig in de buurt en volgend jaar maken we misschien wel eens een verre vakantie. De eerste in lange tijd. We durven haar nu even loslaten. We weten dat ze in goede handen is in Limmerik.

Ik heb Marieke al beloofd een mooi cadeautje mee te brengen...
maar misschien is een uitgeruste mama en papa met "adempauze" wel het mooiste cadeau dat ik haar kan geven.
Bedankt Limmerik.
===============================================
Tess en Roan zijn nog tot woensdag in de opvang. Onze 4-jarige gehandicapte tweeling gaat af en toe logeren voor enkele dagen. Ik begin ze nu echt hard te missen. Langs de andere kant kan ik nu uitrusten en heb ik eens tijd voor mijn andere gezinsleden. Gisteren met mijn man Niels en vrienden uit eten geweest. Zooo gezellig. Vandaag ging ik supporteren voor grote zus Lauryn die haar laatste competitiewedstrijd volleybal van dit seizoen speelde. Ze speelden fantastisch en wonnen. Niels speelde deze namiddag ook kampioen met zijn korfbalteam! Deze namiddag nog samen met Lauryn aan haar schoolwerk gewerkt, frietjes gaan halen en samen voor TV in de zetel. Dit zijn allemaal dingen die voor ons speciale momenten zijn nu omdat we dit normaal gezien niet kunnen doen. Een normaal gezin denkt bij deze dingen niet na. Ik wil echt iedereen zeggen dat je moet genieten van die kleine dingen van het leven. Je beseft pas wat ze betekenen als je ze niet meer hebt... ... ...

Zoveel dank aan de Limmerik. Het is echt een lichtpuntje in onze moeilijke periode. Ook de begeleiding van het personeel is echt super. Dit is als ouders van onschatbare waarde!

Bedankt lieve "vervang-mama's" in de Limmerik, om mijn kleintjes zoveel warmte te geven...
===============================================
Als mama van een 11 jarige dochter met epilepsie en autisme ben ik ongelooflijk blij dat er zulke projecten bestaan .

Het geeft een rustperiode en stabiliteit voor kind en ouders. Maar zeker ook een gerust gevoel voor de ouder door het aanwezig zijn van medische hulp.

Amber is enorm blij en zeker als ze terug komt. Ze mag er zichzelf zijn en in rust leven wat in een dagelijks gezinsleven niet altijd mogelijk is .

Ook is het huis een thuis owv de huiselijke sfeer en wat natuurlijk heel tof is is de snoezelbadkamer en de snoezelhoek, zoiets kunnen wij niet waarmaken thuis.

En op deze manier hebben ze toch eens iets meer in hun leven want ze moeten al zoveel missen.


Bedankt aan gans het team
veel liefs ,we kijken weeral uit naar de volgende vakantie voor Amber.
==============================================================
Beste,

Men vroeg me om eens te trachten te verwoorden wat Limmerik voor ons betekent.
Voor ons is een project als Limmerik uniek.
Florian is een geweldig lieve jongen van 16 jaar die we het liefst altijd heel dicht bij ons willen hebben. Florian ging altijd en overal met ons mee. Onze 3 andere kinderen vonden dat ook geen enkel probleem. Florian is hun broer en hoort erbij. Door zijn beperkingen moesten we wel onze uitstapjes aanpassen. En omdat zijn gezondheidstoestand achteruit gaat, kunnen we eigenlijk helemaal niet meer weg.
Limmerik geeft ons voor het eerst de kans de zorgen voor Florian tijdens een vakantiedag, een nacht of wie-weet wel een weekend over te dragen aan professionele mensen.
Het geeft ons als gezin terug een beetje ademruimte. Door zijn meervoudige handicap is hij heel gevoelig voor verandering, heeft hij nood aan geborgenheid, aan iemand die hem meteen correct kan bijstaan indien zijn gezondheid dat vraagt, ook ‘s nachts. Het is daarom heel belangrijk dat hij kan worden opgevangen in een rustige omgeving met een beperkt aantal andere kinderen. Zo kan Florian de maximale zorgen krijgen die hij nodig heeft, kunnen de gewoontes die hij thuis heeft doorgetrokken worden en kunnen bijvb. kinesitherapiebehandelingen blijven doorgaan.
Dit geeft ons de gelegenheid om terug eens een avondje weg te kunnen en een uitstapje naar zee met onze andere kinderen kan nu wel. En dit zonder ons voortdurend zorgen te moeten maken omdat we weten dat Florian de beste zorgen krijgt.
Florian gaat minder dan 2 jaar kunnen genieten van deze formule. We hopen dat, tegen dat hij 18 wordt, Pulderbos een gelijkaardig kleinschalig initiatief kan opstarten voor meerderjarige jongeren en volwassenen.

Greet, mama van Florian

==============================================================

“Lynn’s controlemechanisme is totaal vernield door de hersenbeschadiging”: zo luidde de diagnose van de professor over de problematiek van Lynn’s gedrag.

En dat worden wij alle dagen gewaar.

Lynn is 9 jaar en heeft het verstand van een meisje van 1à1,5 jaar. Ze was een gezonde baby van 2 maanden toen ze geveld werd door een hersenvliesontsteking die ontaarde in een hersenbeschadiging. Haar toekomst werd bepaald…

Zij kan niet stil zitten, klimt overal op en loopt steeds weg. Ze kan ook niet spreken en is niet zindelijk.Ze heeft epilepsie en doet zichzelf soms pijn. Maar we zien haar doodgraag en willen alles geven wat ze nodig heeft om gelukkig te zijn. En daar slagen we in: onze dochter is een gelukkig meisje. Haar oogjes glinsteren en ze is vrolijk.

Toch is dit veelal ten koste van ons gezin en relatie. .

Daarom is het zo belangrijk voor ons dat anderen, die betrouwbaar en gespecialiseerd zijn, het even van ons kunnen overnemen. Bij familie of vrienden kunnen we niet terecht omdat zij de problematiek niet kennen en geen veilige omgeving kunnen aanbieden.

Lynn is elk weekend thuis en slorpt onze aandacht volledig op. Ze weet niet beter…
Er zijn heel weinig activiteiten die we samen met Lynn kunnen doen. Haar broer Vince is 2,5 jaar en wil uiteraard ook zijn aandacht. En wij willen ook graag eens uit met broertje als een ‘normaal gezin’zonder stress.
Kortopvang zoals Limmerik biedt is noodzakelijk voor ons. Zo houden wij het vol om voor Lynn en Vince te zorgen als goede en gelukkige ouders.

Mama en papa van Lynn en Vince

==========================================================================

Op 25 februari trok een artikel, en vooral het woord ‘Pulderbos’, in ‘Visie’ onze aandacht…
Arne had immers een jaar in het revalidatiecentrum doorgebracht voor moeilijk te behandelen epilepsie.
Toen we het volledige artikel hadden gelezen, dachten we onmiddellijk: ‘Dit is iets voor Arne!’
Vooral de kleinschaligheid sprak ons aan.

Ons kind met een beperking achterlaten in een huiselijke sfeer met de nodige aanpassingen en medische verzorging zorgde er voor dat wij, als ouder, er eens met een gerust gemoed en zonder schuldgevoelens tussenuit konden.

Kort voor Arnes vakantie in Limmerik werd hij ernstig ziek na een medische ingreep.
We vroegen ons sterk af of het wel verantwoord was om Arne, die nog helemaal niet gerecupereerd was na de ziekenhuisopname, naar Limmerik te brengen.

Uiteindelijk deden we het toch!

Bij aankomst werden we duidelijk verwacht: we werden hartelijk ontvangen en zijn naam hing al uit aan de slaapkamerdeur.
Het huis straalde rust uit en Arne voelde zich onmiddellijk op zijn gemak bij de vrijwilligster op het waterbed.

De dagelijkse telefoontjes stelden ons op ons gemak.
Door wat we te horen kregen, wisten we dat Arne het goed stelde!

Voor het eerst ging Arne zelf ook eens op ‘vakantie’ en konden wij genieten van een weekje zonder zorgen, samen met Lander en Lieze, zijn broer en zus…

Ondertussen hebben we al nieuwe afspraken gemaakt voor volgend jaar…

Proficiat voor dit mooie initiatief
en nogmaals bedankt aan alle medewerkers en vrijwilligers!!!


Connie en Hans,
Lander, Lieze en Arne  

===========================================================

Soms komen er dingen op je weg, op het moment dat je ze het meeste nodig hebt.
Dit jaar werd door een onverwachte langdurige ziekenhuisopname van een ander gezinslid ons gezin zwaar op de proef gesteld. Ook de geplande verbouwingen om ons huis aan te passen aan de handicap van onze dochter stonden op het programma.

We hadden een afspraak gemaakt om de Limmerik te bezichtigen en hadden ook al een boeking gemaakt, omdat we weten dat zo’n initiatieven vaak onmiddellijk volgeboekt zijn.

B. was nog nooit langer dan 2 nachten kortverblijf van huis geweest. Maar toen we voor het eerst in de Limmerik kwamen kijken, beseften we dat we hier haar met een gerust hart al eens langer konden laten verblijven.
En zo kwam het dat dit jaar B. al twee keer een week op vakantie is geweest in de Limmerik. We noemen het vakantie, want het is heerlijk voor haar om een week rust te hebben, om te genieten van het snoezelbad, de snoezelhoek, te gaan wandelen. Ze kijkt er ook naar uit en lacht vrolijk als we het over de Limmerik hebben.

Op weg naar de Limmerik is het dolle pret en daarna terug naar huis weeral dolle pret. Dat is het mooiste en allerbelangrijkste voor ons, een gelukkige B!
Het is ook een enorme geruststelling dat ze ergens kan zijn waar er aan haar complexe zorgvraag kan voldaan worden op een rustige, respectvolle manier. Het personeel is heel lief, vriendelijk, erg bekwaam en staat bezorgde mama’s altijd te woord. De eerste keer dat we ons meisje een week lieten verblijven, kregen we een jongedame terug.

B. kijkt al uit naar haar volgende vakantie en wij zijn heel dankbaar voor deze extra steun in onze keuze voor thuiszorg. Het is voor ons nu mogelijk om verbouwingen te doen, of eens te werken in huis, maar ook voor ontspanning en vakantie en dat doet enorm deugd!

===========================================================

Wat betekent de Limmerik voor ons en voor Charlotte?

De Limmerik is voor ons een opvang die overeenstemt met een 2de thuis voor Charlotte. Daar er een woonkamer, een keuken en een ruime badkamer aanwezig zijn. In de woonkamer is er een waterbed en een bellenzuil voorzien, waar Charlotte erg dol op is. De groep is altijd klein dat de gezinsfeer naar boven brengt. Ze krijgt er ook veel aandacht waar ze erg van kan genieten.
De periode dat ze bij jullie is kunnen wij ook wat extra aandacht aan onze andere 2 dochters geven. Want het zal bij iedereen geweten zijn dat de andere kinderen in het gezin vaak wat toegevingen moeten doen, of dingen moeten laten. Ook wijzelf kunnen weer even op adem komen.
Wij zijn erg blij dat we op de Limmerik beroep kunnen doen, en hopen er toch nog veel gebruik van te kunnen maken. Ook al de vrijwilligers en het personeel zijn wij erg dankbaar, ze hebben daar allemaal hun hart zeker op een goede plaats. Doe zo voort en door jullie komen er misschien nog zo meer initiatieven.

============================================================

Wij zijn in contact gekomen met "de limmerik" via de babysitdienst voor mindervalide kinderen van ons ziekenfonds.

Ons Fleurtje, nu bijna 9 jaar, is een kindje met zeer ernstige mentale en fysieke handicap door een hersenvliesontsteking 3 weken na haar geboorte.
Wij waren al een tijdje op zoek naar een opvang voor 's nachts, maar hadden de stap nog niet durven zetten. Ons Fleurtje ging steeds op vakantie bij familie.

Wij zijn toen een kijkje gaan nemen in de limmerik, samen met ons Fleur, en de beslissing was onmiddellijk genomen. Ons Fleur zou een kleine week op vakantie komen. Wij hebben nog 2 zonen en die gaan heel graag kamperen. Met ons Fleur is dit echter onmogelijk.

De week in de limmerik was super geweest voor ons Fleur. Voor haar is dit ook "op vakantie" gaan.
Ook hebben wij een verslag gekregen van hoe het die week was verlopen, alsook enkele foto's!
Super vonden wij dat!
Voor ons is de limmerik zeker noodzakelijk om er eens tussenuit te kunnen gaan met het gezin, efkes op adem komen, efkes geen zorgen, enz.
Ze komt zeker nog op vakantie!!!
 
============================================================

Wij willen met dit briefje jullie allen bedanken voor de fijne tijd en de goede zorgen die jullie aan Justine gegeven hebben.
Justine is de eerste keer voor 2 dagen bij jullie gekomen toen de Limmerik net open was om haar al een beetje te leren kennen.
In augustus is ze dan voor 3 weken geweest.

Wij vinden het geweldig dat er maar 5 kinderen terecht kunnen omdat ze dan de nodige aandacht krijgen.
Justine heeft dit zeker ook nodig omdat mama altijd thuis is en ze de aandacht niet moet delen met andere kinderen.
Als ze papa en mama al moet missen vinden we dit wel belangrijk.
Justine had in de Limmerik een fijne tijd.
Men ging er veel wandelen en naar de kinderboerderij.
Ze kreeg er massages en haar nagels werden gelakt.
Ze werd er ook betrokken bij het hele dagelijkse gebeuren.
Wij willen ook zeker de vrijwilligers bedanken voor de tijd die ze vrijmaakten voor Justine.
Justine had er ook een vriendje waar ze plagerijen mee deed zoals zich verstoppen en spook spelen.
Als we aan haar vragen of ze nog eens terug naar de Limmerik gaat zegt ze 'ja'.
Dus mag u haar op het einde van het jaar terug verwachten.
We vinden het alleen spijtig dat ze maar tot haar 18 jaar terecht kan en dat is nog maar 2 jaar.
Nog eens hartelijk bedankt aan iedereen en vele DIKKE KUSSEN van Justine.


Tot later!

=============================================================

Hallo ,

Wij zijn de ouders van Kyno en Kiana. Kiana heeft de diagnose Autisme Spectrum stoornis en ernstige mentale achterstand. Kyno werd geboren met Pierre Robin Syndroom , hij heeft eveneens een ernstige mentale achterstand, maar ook diverse medische problemen.

Ondanks de zware zorg, dag en nacht , zien we onze kids doodgraag en willen we er alles voor doen om het hen zo gemakkelijk mogelijk te maken. Als zij gelukkig zijn, zijn wij dat ook. En we zien dat ze gelukkig zijn….

Vóór de start van Limmerik , kwam de zorg voor Kyno continue op onze schouders terecht. Omwille van z’n problematiek kan hij niet eventjes bij familie of vrienden terecht. Enkel moeke neemt de zorg voor Kyno en Kiana ook af en toe van ons over. Kiana kan tijdens de vakanties ook terecht bij de kinderopvang in ons dorp.

Ondertussen is Kyno reeds 2 maal op vakantie geweest in Limmerik en hij heeft er enorm van genoten, en wij nog eens zo hard. Wij kunnen gerust zijn omdat we weten dat hij in goede handen is. (betrouwbaar en gespecialiseerd medewerkers)
We wisten al enkele jaren dat men bezig was met dit project. Wij zijn dan ook enorm blij dat Limmerik er eindelijk is gekomen.

Voor ons is deze kortopvang noodzakelijk om de zware zorg voor onze kids te kunnen blijven volhouden.

Groetjes
Tanja & Luc , mama en papa van Kyno & Kiana

=============================================================

Getuigenis Limmerik Maarten De Spiegeleer

Toen Maarten eind februari 2011 werd ontslagen uit het revalidatiecentrum Pulderbos waren we blij dat deze periode achter ons lag. Want het betekende immers dat zijn epilepsie voldoende onder controle was.
Maar de overgang naar ‘t Prieeltje (semi-internaat niet schoolgaanden), bracht ook praktische consequenties met zich mee, omdat ’t Prieeltje ook op tijd en stond vakanties heeft. De Limmerik was een uitstekend vervolg op Maarten zijn verblijf in het revalidatiecentrum. De grotere omkadering eromheen kenden we al, en we wisten zeker dat Maarten in goede handen zou zijn in de Limmerik. De kleinschaligheid sprak ons ook enorm aan, vijf kindjes tegelijkertijd in een zó mooi gerenoveerd huis!

In mei 2011 ging Maarten al eens een weekendje op proef logeren. De week ervoor was hij wat lastig en we vreesden al dat het niet zou lukken. Maar zie, toen we hem op zondag gingen halen was hij perfect rustig en héél aangenaam. Als hij al een probleem had gehad van te voren was dat zeker in orde gekomen in de gezellige en rustgevende omgeving van de Limmerik. En een paar dagen later kregen we een verslagje met foto’s, waaruit we konden afleiden dat Maarten er zich al snel thuis voelde.

In juli 2011 logeerde Maarten er een week. Een paar keer belden we ’s avonds om te vragen hoe het die dag was geweest. We kregen telkens een uitgebreid verslag. We merkten dat Maarten er zich niet anders gedroeg dan thuis! Altijd een goed teken. Toen we hem na een week gingen halen, was hij de tevredenheid zelve. In het verslagje dat we een aantal dagen later kregen (met ook weeral foto’s erbij!), lazen we dat hij zich goed had geamuseerd die week in de Limmerik.

Aan alle personeelsleden: bedankt voor de goede zorgen, en zeker tot een volgende keer!

Sarah, mama Maarten
 
==============================================================

Hallo lieve medewerkers van de Limmerik,

Toen we vorig jaar vernamen dat er in een Pulderbos een opvanghuis kwam voor kinderen met beperkingen waren we enorm blij.
Eindelijk konden we ergens terecht voor opvang voor onze dochter Silke.
Ons Silke is 1 mei 13 jaar geworden en heeft sinds haar geboorte epilepsie aanvallen gehad en staat mentaal momenteel op een leeftijd van ongeveer 24 maanden. Bij onze dochter is tot op vandaag geen diagnose gesteld, onze neuroloog Prof. Ceulemans heeft over de jaren heen ons Silke haar medische dossier mee in verschillende onderzoeken gestoken maar helaas nog geen diagnose.

Makkelijk is het niet als ouder van een kind met beperkingen, maar wij hebben veel geluk in onze familiekring, desondanks is het af en toe eens nodig om die zorg voor onze dochter heel even los te laten. Dit hebben we moeten leren, want dit is niet gemakkelijk maar als ouders heb je daar af en toe wel nood aan. Wij hebben nog een jongere dochter welke dan als ons Silke naar “De Limmerik” gaat volop van de aandacht voor haar geniet wat ook niet onbelangrijk is, want zij staat steeds op de 2e plaats hoe je het ook draait of keert.
Vandaar dat we zo blij waren met de komst van “De Limmerik”.

In het voorjaar mochten we eerst even een kijkje gaan nemen in het huis, de verbouwingen/aanpassingen voor de kinderen waren toen in volle gang, maar het enthousiasme van de medewerkers en de uitstraling van het huis stelden ons als ouders vanaf de 1e minuut gerust. Als ouders van een kind met beperkingen welke niet altijd duidelijk kan maken wat ze wil of als er iets is, was die eerste indruk voor ons héél belangrijk en een enorme geruststelling !

De 1e maal mocht ons Silke voor 3 nachten komen om te “proberen”, zowel voor ons Silke als voor de medewerkers om haar te leren kennen. Met haar vriendje Florian vanuit ’t Vonderke - waar onze dochter tijdens het jaar verblijft- was het een rustige kennismaking.
Ondanks dat ons Silke de telefoon had uitgetrokken en ze in “De Limmerik” bepaalde tijd onbereikbaar waren, hopen we dat het wel is meegevallen voor de mensen van “De Limmerik”.

Voor ons als ouders valt het voor 200% mee, in ons Silke haar geval is het ook belangrijk dat de groep niet te groot is, wat “De Limmerik” ideaal maakt voor onze dochter want er kunnen maximum 5 kinderen verblijven.
Aan ons Silke voelden we direct dat ze na de opvangperiode rustig was.

Het huis zelf is heel warm, mooi en perfect ingesteld voor de kinderen met alle mogelijkheden ifv de verzorgingen/beperkingen van de kinderen. De omgeving is ook rustig en ligt midden in de natuur wat voor onze kinderen toch wel belangrijk is.

Wij hopen nog meer gebruik te mogen maken van “De Limmerik” ifv opvang voor onze dochter Silke. Voor ons als gezin is het een geruststelling dat we hier terecht kunnen ook eventueel in dringende situaties.
We wensen de medewerkers veel succes in deze maar zijn ervan overtuigd dat hen dit zal lukken !

Lieve groeten,
Nico & Liesbeth
Ouders van Silke Rombouts

============================================================

Hallo mensen van de Limmerik en alle genodigden,

Een woordje over onze fijne ervaringen met het huis of met de woorden van Viktor “ Het super Hotel”.

Toen wij vernamen dat in onze gemeente Pulderbos een respijthuis zou opgestart worden, waren er bij ons gemengde gevoelens.
Heel positief over het initiatief, maar … gaat iedereen die het nodig heeft er van mogen gebruik maken?

We waren al regelmatig door de mazen van het net gevallen.
Doch af en toe is het heel noodzakelijk om de zorg en kommer van een gehandicapt kind voor alle gezinsleden over te laten aan derden.
Mijn man en ikzelf moeten meerdere malen onze batterijen opladen en quality time geven aan onze drie andere kinderen en onze kleindochters.

Ik nam contact op met de Limmerik. Er volgde een intakegesprek. Ik was verbaasd toen Jill en Danielle me vertelden dat onze Viktor op verblijf mocht komen en dit wel voor dertig dagen per jaar. Het was voor ons een geschenk van onschatbare waarde. Tranen rolden over mijn kaken.

DANK U!!!

Dus, Viktor reserveerde als eerste gast “De boskamer”. De infrastructuur voldoet naar mijn mening aan een luxe residentie op alle gebied. En onze jongen ging in de paasvakantie voor het eerst naar de Limmerik. Wij formuleerden het naar onze zoon toe dat hij vakantie nam in een hotel in Pulderbos.
Alleen voor hem, eens zonder ons, want daar verlangde hij naar. Samen met soortgenoten. Hier thuis mist hij vrienden die zijn gelijken zijn.
Hij fietste naar zijn komende tijdelijk verblijf. Zo gelukkig!!! Hij ging alleen op vakantie. Eens twee weken zonder gezaag van ouders en geplaag van zijn broer Robbe.
En het viel mee. Hij straalde. Het was er leuk en iemand die zich heel de dag met hem bezighield. Hij vertelde zelfs dat hij later bij jullie komt werken.

Hij vroeg om te reserveren voor een volgende keer in de zomervakantie. Hij is dus teruggegaan met evenveel zin. Het was zijn tofste vakantie.

Wij zijn blij dat we eindelijk iets gevonden hebben waar Viktor eens kan uitblazen en zich volledig kan ontspannen. (ook naar ouders en andere gezinsleden toe). Er zijn veel te weinig van deze initiatieven ook naar jong volwassenen toe. Wat na zijn 18 jaar? Vallen we dan weer in een dood gat?
Veel denkwerk voor onze toekomstige “politiekers”.

Viktor zal in de toekomst een vaste waarde in De Limmerik worden.

Met dank aan alle personeelsleden, vrijwilligers en sponsors.

Kathleen Janssens - mama Viktor Marivoet
 
============================================================

Hallo allemaal, wij zijn de mama en de papa van Yarne 12 jaar oud met het cdg a1 syndroom.

We waren al lange tijd opzoek naar de geschikte opvang voor yarne toen we over het project van de limmerik hoorden. Yarne was in het verleden al eens op vakantie geweest, maar dat was niet zo goed mee gevallen. Toen we hoorden over de limmerik en zijn werking waren we toch wel benieuwd en heb ik contact gezocht met Jill en Danielle.

Na een gesprek en een bezoekje aan het huis was ik al snel verkocht omdat dit was wat we eigenlijk zochten voor Yarne. Een huis zoveel mogelijk zoals thuis!! De huiselijke sfeer en de beperkte opvang tijdens het verblijf was voor ons en Yarne super! Zo krijgt iedereen toch nog voldoende aandacht en de nodige verzorging, wat voor iedereen toch heel belangrijk is.

Voor Yarne en ons is de opvang zo goed meegevallen dat yarne nu al verschillende keren op vakantie is geweest en wij even de batterijen konden opladen. We hopen dat de limmerik na al de inspanningen nog verder kan groeien tot een goede,leuke, warme thuis voor al onze kindjes en de ouders.

Een dikke duim aan iedereen die aan dit project heeft meegewerkt en nog werkt!!

============================================================

Waarom kiezen voor Limmerik?

Emilie en Alexis hebben een motorische en mentale beperking, ze zijn buiten de school(kampen) nog nooit naar een opvang geweest met overnachting.
Het is een hele stap om je kind met zulke beperkingen toe te vertrouwen aan vreemden.

Ik koos deze zomer voor Limmerik omdat Limmerik staat voor opvang op maat van mijn kinderen en dit in een groene rustige omgeving weg van stadslawaai en stress.
Iedere dag opnieuw hoeven zij hulp bij alle dagdagelijkse dingen zoals aan-en uitkleden, het toilet en baden, hulp bij de maaltijden,hulp bij het spelen,puzzelen, stappen, knutselen, kortom alles wat ze doen.
Ze zijn uv- overgevoelig, dus een zonvakantie met het hele gezin zit er nooit in.

Op een mum van tijd kan het heel druk en lawaaierig worden bij ons thuis, niet altijd even makkelijk voor Jack die tussen hen in opgroeit.
Ze praten niet in woorden maar roepen en gillen vaak als ze iets leuk of juist niet leuk vinden.
Elke nacht is er wel eentje die wakker wordt, ook dit vergt veel energie, elke dag opnieuw.

In de Limmerik sliepen de kinderen meestal door, wat zelden het geval is als ze niet in hun vertrouwde bed liggen!
Overdag was er altijd iemand die hen aandacht schonk, echte luxe , want thuis wordt de aandacht verdeeld onder drie en dat begrijpen zij niet altijd.

Limmerik biedt een modern kader met o.a. aangepast sanitair, wie wil er nu niet in bad met muziek, lichtjes en bubbels?
De vijf slaapkamers kregen elk hun eigen thema, zo sliep Emilie in de "bos" kamer en Alexis in de "wolkjes"kamer, waar het zoals in een sprookje rustig slapen is.
Worden ze toch eens wakker, ze zijn tenslotte niet thuis, geen probleem want er is de hele nacht permanentie voorzien om hen op hun gemak te stellen.

Achteraan het huis is een grote groene tuin en een groot terras. De kinderen kunnen hier naar hartenlust spelen op de aangepaste speeltuigen, maar de favoriet van mijn kinderen blijft de kinderboerderij achteraan de tuin.
Ze gaan er dagelijks de dieren voederen en aaien en mogen zelfs een toertje op de pony!
Spelen op een groot luchtkussen en rijden op go-carts vinden ze ook de max!
Regent het , geen nood in de woonkamer staat een heuse snoezelhoek met waterbed en lichtjes, en ook de crea namiddagen vinden ze super want ze knutselen graag!
Na het verblijf krijg je een ware fotoshoot met een verslag toegestuurd zodat je de activiteiten van de kids op de voet kan volgen.
Emilie en Alexis waren achteraf thuis dan ook ontzettend enthousiast bij het bekijken van de foto's.
Ze voelden zich snel thuis in de Limmerik door de huiselijke sfeer en de goede zorgen van het ganse team.
Wat me het meest ontroerde waren de spontane knuffels die het team kreeg bij ons vertrek naar huis.
Ik zag duidelijk in de ogen van mijn kinderen dat het een geslaagde week was...ze zagen er erg ontspannen uit, ze zijn er heel gelukkig geweest…en hebben elke dag kunnen genieten van een waaier aan activiteiten aangepast aan hun noden. Heel geruststellend voor een moeder, toch.
Limmerik is daarom voor mij de ideale oplossing als je de zorg die onze kinderen dagelijks nodig hebben eens uit handen wil geven.


Groetjes Catherine

===========================================================

Ik vat "Limmerik" even samen in een "Limmerick"

Er was eens een villa en die heette Limmerik !
Onze kindjes hadden er dikke mik !
Het is mischien raar ?
Maar wel echt waar !
Mama en papa waren ook in hun schik !

Respijthuis Limmerik